دسترسی سریع به مقاله
خلیفه دوم نسبت به علی علیه السلام علاقه‌مند بود، به گواه این‌که او را جزو افراد شوری قرار داد. اگر او را از شورا بیرون می‌کرد، چنانکه سعید بن زید را بیرون کرد، یا کسی دیگر، غیر از او را تعیین می‌کرد، کسی می‌توانست اعتراض کند؟
خلیفه دوم نسبت به علی علیه السلام علاقه‌مند بود، به گواه این‌که او را جزو افراد شوری قرار داد. اگر او را از شورا بیرون می‌کرد، چنانکه سعید بن زید را بیرون کرد، یا کسی دیگر، غیر از او را تعیین می‌کرد، کسی می‌توانست اعتراض کند؟
پاسخ
اوّلًا: خلیفه می‌خواهد شورایی تشکیل دهد که دارای وزن و ارزش باشد، تا نتیجه آن را مهاجر و انصار بپذیرند. او ناگزیر بود که علی علیه السلام را عضو این شورا قرار دهد. او با این کار در حقیقت، خدمتی به علی علیه السلام نکرد، بلکه خدمت به هدف خود کرد.
ثانیاً: آنان‌که بینش تاریخی دارند، می‌دانند ترکیب شورا به‌گونه‌ای بود که انتخاب نشدن علی علیه السلام امری قطعی به نظر می‌رسید؛ زیرا در آن شورای شش نفره علی علیه السلام دو رأی داشت؛ رأی خود و رأی پسر عمه‌اش زبیر بن عوام و لذا زبیر به نفع علی کنار رفت و علی با دو رأی در شورا حاضر بود. امّا چهار نفر دیگر؛ یعنی سعد بن ابی وقاص، طلحةبن عبیداللَّه، عبد الرحمان بن عوف و عثمان، همگی درصف مخالف امام علیه السلام بودند. طبیعی بود که علی علیه السلام رأیی نداشته باشد و دیگران برگزیده شوند.
بنابراین، ماجرای شوری، یک نوع شگرد سیاسی بود که در عین جلب نظر مهاجر و انصار، نتیجه به نفع دیگران تمام شد. چنانکه عبدالرحمان بن عوف برای علی شرطی قرار داد که می‌دانست آن حضرت نخواهد پذیرفت؛ زیرا آن شرط در کتاب و سنت نبود. «1»
1. پاسخ جوان شیعی به پرسشهای وهابیان، محمد طبری، ص 205