مثلی است معروف که می‌گوید: «دروغگو کم حافظه است!» در پرسش پیشین (پرسش 60) مدعی شدید: هیچ سنّی به اهل بیت ناسزا نمی‌گوید. ما هم می‌گوییم که هیچ سنّی به اهل بیت ناسزا نمی‌گوید، امّا این فرد سلفی، هنوز مرکب روی کاغذش خشک نشده، به حسین‌بن علی علیهما السلام ناسزا می‌گوید و او را متهم می‌کند که آیه وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ ... «¹»

را نادیده گرفته است.

اگر او تاریخ کربلا را درست می‌خواند و از شهامت و ایثار حسین‌بن علی علیهما السلام آگاه بود متوجه می‌شد که امام علیه السلام به اندازه کافی آب به همراه داشت، ولی آنگاه که با سپاه حرّ بن یزید ریاحی روبه‌رو گردید و آنان را تشنه کام یافت، به‌گونه‌ای که نزدیک بود از پا درآیند، دستور داد مشک‌های آب را در اختیار آنان بگذارند و همه را سیراب کنند، حتی به فردی که از فرط خستگی قادر به نوشیدن آب نبود، کمک کرد تا آب بنوشد. حسین، فرزند علی بن ابی طالب است، همو که وقتی معاویه شریعه فرات را بر روی سپاهش بست و آنان گرفتار تشنگی شدند و با یک هجوم شریعه را از تصرف معاویه در آورد، اجازه داد هر دو طرف از آن آب استفاده کنند.

امام حسین علیه السلام و یارانش روز دوم محرم به سرزمین کربلا رسیدند و در بیابانی خشک و دور از آبادی محاصره شدند و در روز دهم به شهادت رسیدند. آنان برای چند روز می‌توانستند ذخیره داشته باشند؟

در پایان باید یادآور شویم که شیوه اهل بیت علیهم السلام شیوه انسانی است.

آنان هرگز دشمن را با تشنگی و عطش از پا درنمی‌آوردند. این شیوه اموی‌ها بودکه از این راه وارد می‌شدند.

در ضمن پیش‌تر گفتیم‌که امامان علیهم السلام- به اذن الهی- از غیب آگاه می‌شدند، ولی موظف بودند، طبق شیوه معمول و مانند دیگران زندگی کنند.«²»