در پاسخ نقضی می‌توان پرسید:

اوّلًا: گروهی به حضور پیامبرصلی الله علیه و آله می‌آمدند و با گفتن شهادتین و آموزش برخی از احکام، به دیار خود باز می‌گشتند و چیزی درباره خلافت خلفای اربعه نمی‌شنیدند و چه بسا از دنیا می‌رفتند، آیا اسلام آن‌ها ناقص است؟ در حالی که احمدبن حنبل و ابوجعفر طحاوی، ایمان به خلافت خلفا را جزئی از عقیده اسلامی شمرده‌اند. «¹» ثانیاً: شکی نیست که در آغاز هجرت، گروهی می‌آمدند و با آموزش‌های بسیط و ساده باز می‌گشتند ولی پس از برگشتن آن‌ها تا روزی که پیامبرصلی الله علیه و آله جان به جان آفرین سپرد، احکامی فرود آمد و معارفی بیان گردید، در حالی‌که به سمع مسلمانان گذشته نرسید. آیا اسلام آن‌ها ناقص است؟

در پاسخ حلّی هم می‌گوییم: آن‌ها با پیامبر خداصلی الله علیه و آله بیعت اجمالی می‌کردند. آنچه بر او فرود آمده یا بعداً فرود خواهد آمد، ازصمیم دل پذیرفته و هرگاه به آنان رسید، اطاعت می‌کنند.

خلافت علی علیه السلام هر چند در سال سوم بعثت در «یوم الدار» مطرح شد ولی جنبه رسمی نداشت و در روز غدیر، با یک اعلام عمومی رسمیت یافت. بنابراین، کسانی که قبل از روز غدیر درگذشته بودند، تکلیفی نسبت به امامت علی علیه السلام نداشته و اقرار اجمالی آنان به تصدیق «مَا جَاءَ بِهِ النَّبِیّصلی الله علیه و آله» کافی بود. «²»