گرد آورنده یا طراحان پرسش‌ها تصور کرده‌اند مراد از خلافت، خلافت انتخابی است، از این رو است که می‌گویند: خلافت آن ده نفر دیگر کجاست؟ ایشان از مکتب استادان خود پیروی می‌کنند و امامت را مقامی دنیایی و قدرتی ظاهری تلقی می‌کنند و چون آن ده نفر دیگر انتخاب نشدند و قدرت ظاهری نداشتند، پس فاقد خلافت بودند! در حالی‌که امامت به‌سان نبوت، یک منصب الهی است با این تفاوت که پیامبر، پذیرای وحی و پایه‌گذار دین است و امام بیانگر شریعت و ادامه دهنده راه پیامبر؛ خواه مردم بپذیرند و خواه نپذیرند. مشروعیت امامت از آن‌ها گرفته نشده است.

در اینجا سرزنش متوجه مردم است که چرا حجت خدا را نشناختند و او پیروی نکردند، نه متوجه آن امام و حجت خدا که چرا قدرت نداشته است؟«¹»