در افضل و برتر بودن علی علیه السلام نسبت به فرزندانش و همچنین برتر بودن پیامبرصلی الله علیه و آله نسبت به همگان حرفی نیست و فضیلت علی علیه السلام و دیگر امامان معصوم شعاعی از فضیلت پیامبر خداست، ولی در سالروز شهادت حسین‌بن علی علیهما السلام جهاتی است که در سالروز شهادت دیگران نیست:

1. شهادت امام حسین علیه السلام یک فاجعه هولناک و دلخراش بود که 72 تن، حتی کودک شیرخوار به دست گروهی که بویی از ایمان و انسانیت به مشام آن‌ها نرسیده بود، به شهادت رسیدند.

2. خود پیامبرصلی الله علیه و آله و امیرمؤمنان علیه السلام هرگاه از شهادت امام حسین علیه السلام یاد می‌کردند، اشکشان جاری می‌شد و در پاسخ پرسش 21 به بخشی از روایات آن اشاره کردیم و حتی امام مجتبی علیه السلام به حسین بن علی علیهما السلام فرمود: «لا یَوْمَ کَیَوْمِکَ یا أَبا عَبْدِ اللَّهِ» و پیامبر گرامیصلی الله علیه و آله در دوران زندگی خود، گاهی مجلس عزا بهصورت خصوصی تشکیل می‌داد و این یکی از رویدادهای تاریخی است که غالباً از آن غفلت شده است.

مرحوم علامه امینی در کتاب «سیرتنا و سنتنا» فصلی از این مجالس را

که به وسیله پیامبرخداصلی الله علیه و آله و دیگران در محیط خانواده تشکیل می‌شد، گزارش کرده است.

3. شهادت حسین بن علی علیهما السلام مسیر تاریخ را عوض کرد؛ زیرا اسلام به وسیله امویان قدرت طلب و پیروان آیین جاهلیت از مسیر اصلی خارج و راه دیگری را می‌پیمود که امام حسین بن علی علیهما السلام این سرنوشت را در سخنان خود به فرماندار معاویه فرمود:

«وَعَلَی الإِسْلامِ السَّلامُ، إِذْ قَدْ بُلِیَتِ الأُمَّةُ بِراعٍ مِثْلِ یَزیدٍ ...».

«اثری از اسلام باقی نمی‌ماند اگر امت اسلامی، گرفتار زمامداری مانند یزید می‌شد.» «¹»

از این روست که تظاهرات شیعه برای حفظ مکتب اهل بیت علیهم السلام در عاشورا نسبت به روزهای دیگر شدیدتر است و این هرگز به معنای برتر بودن امام حسین علیه السلام از جد بزرگوارش نیست.

4. یکی از ابعاد این فاجعه آن است که: مردمی به ظاهر مسلمان و نمازگزار، فرزند پیامبر گرامیصلی الله علیه و آله را با لب تشنه، در کنار فرات کشتند و سر او و 18 تن از یاران او را بر نیزه زدند و به عنوان بزرگترین تحفه، به دربار یزید بن معاویه بردند!

آنان می‌خواستند دختران رسول اللَّهصلی الله علیه و آله را به عنوان اسیران جنگی به کنیزی ببرند! آیا این سخت‌ترین «²»مصیبت بر خاندان رسالت نیست؟