ديده مي‌شود برخي از فرق اسلامي، فرقه‌‌هاي ديگر را تكفير مي‌كنند، آيا اين كار صحيح است؟

پاسخ

ملاك ايمان و كفر در اختيار كسي نيست كه بتواند آن را الگو قرار دهد و جمعي ديگر را مؤمن و جمعي را كافر قلمداد نمايد، بلكه الگوي آن، سيره پيامبر ( صلّي الله عليه وآله وسلّم ) است كه در چه شرايطي، مؤمن بودن افراد را مي‌پذيرفت؟

در عصر رسول خدا ( صلّي الله عليه وآله وسلّم ) ، ملاك ايمان، شهادت به سه چيز بود: توحيد، نبوت و معاد.⁽¹⁾ اگر كسي به اين سه مسئله اعتراف مي‌كرد، او را مسلمان مي‌شمرد، بنابراين، همه فرق اسلامي كه بر اين سه اصل، ايمان دارند، همگان در حظيره ايمان وارد شده‌اند. پيامبر ( صلّي الله عليه وآله وسلّم ) ،

اميرمؤمنان را به جنگ خيبريان فرستاد. علي ( عليه السلام ) چند گام به سمت خيبر رفت سپس از آن نقطه صدا زد: يا رسول الله نبرد با خيبريان تا چه حدي است؟ فرمود: ‹حتّي يشهدوا أن لا إله إلاّ الله و أنّ محمّداً رسول الله›.⁽²⁾

البته يك رشته مسائل در اسلام، حالت ضروري و بديهي پيدا كرده مانند خاتميت پيامبر و جسماني بودن معاد، و يا جسم نبودن خدا و محبت و دوستي خاندان رسالت هرگاه كسي يكي از آنها را منكر شود، از آن نظر كه انكار آنها در نظر منكر، ملازم با انكار يكي از اصول سه‌گانه است، چنين فردي از حظيره اسلام، بيرون مي‌رود.

پيامبر گرامي ( صلّي الله عليه وآله وسلّم ) ، هنگامي كه از مردم، اعتراف به ايمان مي‌گرفت، هرگز از آنها سؤال نمي‌كرد كه:

ـ آيا به زيارت قبور انبيا و اوليا مي‌رويد يا نه؟

ـ آيا به اوليا توسل مي‌جوييد يا نه؟

امثال اينها يك رشته مسائل فقهي و يا كلامي هستند كه در كتاب‌‌هاي فقهي مطرح مي‌شوند. اثبات و نفي آنها، ارتباطي به كفر و ايمان ندارد.⁽³⁾