آيت‌الله جعفر سبحاني يكشنبه شب در ديدار اعضاي ستاد برگزاري كنگره بزرگداشت آيت الله ابوالحسن اصفهاني با اشاره به اقدامات صورت گرفته در اين زمينه بيان داشت: كارهاي بزرگي انجام گرفته و افق‌هايي را پيش روي ما روشن كرده است.
وي با بيان اينكه نكات مهمي در زندگي آيت‌الله ابوالحسن اصفهاني وجود دارد كه بايد مورد توجه قرار گيرد، اظهار داشت: اين عالم بزرگ در يك برهه از زمان واقعا تشيع را در عراق و ايران حفظ كرد.
اين مرجع تقليد با اشاره به حفقان دوره رضاشاه و تلاش وي براي ريشه‌كني روحانيت ادامه داد: در اين زمان بود كه آيت‌الله ابوالحسن اصفهاني زعام شيعه را با سياستي عاقلانه به دست گرفت و توانست در مقابل رضاشاه بايستد.
وي گفت: در آن برهه از زمان زعامت آيت‌الله اصفهاني و اجازه‌نامه‌هاي اجتهاد كه ايشان به برخي داد، توانست عمامه‌ها را حفظ كند.
آيت‌الله سبحاني با بيان اينكه با تلاش اين عالم بزرگ شكل روحانيت حفظ شد، خاطرنشان كرد: اين بخش از زندگي آيت‌الله اصفهان بايد در همايش به آن توجه ويژه و در اين زمان به آن پرداخته شود.
وي همچنين خواستار معرفي شاگردان آيت‌الله اصفهاني شد و گفت: بايد اثراتي كه وي در جامعه داشته در شاگردان بزرگي كه تربيت كرده نيز معرفي و اثر‌گذاري وي هر چه بيشتر نمايان شود.
اين مرجع تقليد خطاب به برگزار‌كنندگان كنگره بزرگداشت آيت‌الله ابوالحسن اصفهاني گفت: شما با اين عمل در حقيقت راه را براي آيندگان روشن مي‌كنيد.
وي تصريح كرد: در حقيقت كساني كه در نشر آثار علما تلاش مي‌كنند، چراغ به دستاني هستند كه راه را براي آيندگان روشن مي‌كنند.
سيد ابوالحسن اصفهاني در سال 1284 ه. ق در محله لنجان اصفهان تولد يافت، نسبش به سادات موسوي منتهي مي‌شود كه از بهبهان به اصفهان مهاجرت كرده بودند.
پس از تحصيلات اوليه در زادگاهش به حوزه اصفهان وارد و در مدرسه صدر بازار سكونت كرد و از شخصيت‌هاي مبرز حوزه اين شهر مانند آيات عظام ميرزا ابوالمعالي كلباسي، جهانگيرخان قشقايي، سيدمحمدباقر درچه‌اي و چهار سوقي بهره‌مند شد.
در حدود 24 سالگي راهي عتبات شد و در حوزه نجف و سامرا نزد آيات عظام و علماي بزرگواري چون ميرزامحمد حسن شيرزاي (ميرزاي بزرگ) ميرزا حبيب‌الله رشتي، سيدمحمد كاظم يزدي، آخوند خراساني و شريعت اصفهاني بهره برد.
با درگذشت آيات عظام كاشف العظاء و نائيني مرجعيت و زعامت تشيع در وجود آيت‌الله اصفهاني متمركز و منحصر شد و بيش از يك دهه يعني تازمان وفات در اين مقام باقي بود.
مشهورترين اثر ايشان كتاب ارزشمند وسيله النجاه است كه مشتمل بر اكثر مسائل فقهي مورد نياز مسلمانان در آن زمان به شمار مي‌رود. بسيار از علما و مراجع پس از آيت‌الله اصفهاني بر اين اثر شرح نوشته‌اند كه از جمله كتاب تحرير‌الوسيله امام خميني(ره) را مي‌توان نام برد.