فارسی العربیة
صفحه اصلی مقالات دروس خارج مجله کلام اسلامی تصاویر استفتائات اخبار قاموس المعارف ریحانة الأدب
مقالات برگزیده
دسترسی سریع به مقاله
غیبت امام مهدی عجل الله تعالی فرجه
شبهه 100
وضعیت سیاسی در زمان مخفی شدن مهدی آن را باطل می‏کند. خلیفه وقت آن زمان معتمد، احمد بن جعفر بود که خلافتش 23 سال طول کشید (279-256هـ)؛ در حالی که عسکری در سال 260هـ فوت کرد. پس مهدی نوزده سال در زمان خلافت معتمد زندگی کرد و عجیب این است که در این زمان انقلاب‌ها و شورش‌های زیادی صورت گرفت از جمله: اول: شورش زنج در بصره. دوم: استقلال اندلس تحت حکومت عبدالرحمن الداخل. سوم: براندازی دولت آل اغلب توسط ابوعبدالله حسین بن احمد بن محمد بن زکریای شیعی در شمال آفریقا. چهارم: شورش یعقوب بن لیث صفار در ایران و روم. پنجم: شورش حسن بن زید علوی. ششم: شورش قرامطه و دزدیدن حجر الاسود توسط آنها. هفتم: شورش احمد بن حسن مادرانی در ری و تشكيل دولت شیعه در آن. هشتم: شورش اسماعیلیان در یمن و برپایی دولت اسماعیلیه در همان‌جا. نهم: شورش بویه و برپایی دولت آنها (نگا: محمد صدر، تاريخ الغيبة الصغری، ص 345-365 ). پس ترس نبوده است؟ دولت آشوب و پر هرج و مرج است؛ تمامی اینها خروج کردند، چرا مهدی نیز مانند تمامی اینها خروج نکرد...؟

وضعیت سیاسی در زمان مخفی شدن مهدی آن را باطل میکند. خلیفه وقت آن زمان معتمد، احمد بن جعفر بود که خلافتش 23 سال طول کشید (279-256هـ)؛ در حالی که عسکری در سال 260هـ فوت کرد. پس مهدی نوزده سال در زمان خلافت معتمد زندگی کرد و عجیب این است که در این زمان انقلاب‌ها و شورش‌های زیادی صورت گرفت از جمله:
اول: شورش زنج در بصره.
دوم: استقلال اندلس تحت حکومت عبدالرحمن الداخل.
سوم: براندازی دولت آل اغلب توسط ابوعبدالله حسین بن احمد بن محمد بن زکریای شیعی در شمال آفریقا.
چهارم: شورش یعقوب بن لیث صفار در ایران و روم.
پنجم: شورش حسن بن زید علوی.
ششم: شورش قرامطه و دزدیدن حجر الاسود توسط آنها.
هفتم: شورش احمد بن حسن مادرانی در ری و تشكيل دولت شیعه در آن.
هشتم: شورش اسماعیلیان در یمن و برپایی دولت اسماعیلیه در همان‌جا.
نهم: شورش بویه و برپایی دولت آنها (نگا: محمد صدر، تاريخ الغيبة الصغری، ص 345-365 ).
پس ترس نبوده است؟ دولت آشوب و پر هرج و مرج است؛ تمامی اینها خروج کردند، چرا مهدی نیز مانند تمامی اینها خروج نکرد...؟ [ر.ک: همان، ص 109-108]

پاسخ:

نادرستی مقایسه

قیام امام مهدی (عج) را نمی‌توان با قیام‌هایی که با اهداف خاص و کوچک نظیر قیام زنگیان (که برای حمایت از صنف خاص بردگان به وجود آمد) یا قیام قرامطه و یا اسماعیلیه (که هر کدام دعوای حاکمیت محدود را داشتند) مقایسه کرد. قیام حضرت مهدی (عج) جنبه جهانی دارد و مربوط به همه جهان است؛ لذا تنها کسانی می‌توانند حامی آن باشند که به سطح چنین ادراکی رسیده باشند.
ثانیاً: دولت مرکزی عباسی هر چند در بخشهایی از حکومت ضعیف شده بود، اما در مرکز به قوت خود باقی بود؛ لذا طبق نقل تاریخ در همان زمان هم توانست لشکر ده هزار نفری برای مقابله با دشمنان بسیج کند. از این رو حضرت مهدی (عج) که می‌خواهد حکومت فراگیر تشکیل دهد، باید از چنان قدرتی برخوردار باشد که بتواند حکومت مرکزی عباسیان را بر اندازد؛ حال آن که چنین قدرتی در آن زمان برای حضرت مهدی (عج) و یاران ایشان به وجود نیامده بود. شاهدش این است که حکومت عباسیان قرن‌ها پس از آن نیز بر سر کار ماند و هرج مرج‌های یاد شده هیچ وقت نتوانست حکومت عباسیان را به کلی از بین ببرد.
ثالثاً: بر فرض، امام مهدی (عج) و یارانشان قدرت براندازی عباسیان را داشتند؛ ولی قدرت‌های دیگری چون امپراتوری روم و غیر آن، مسلمانان را احاطه کرده بودند و مسلمانان را یارای مقابله و شکست آنها نبود. از این رو در آن دوران، حملات زیادی را به مرزهای مسلمین انجام می‌دادند و این نشانه قدرت آنها در آن دوره بود.
همه اینها نشان می‌دهد که در آن دوران به هیچ وجه زمینه برای قیام جهانی حضرت مهدی (عج) فراهم نبود و اگر قیام می‌کرد، یا باید مثل دیگر قیام کنندگان، هدف محدودی را برای خود ترسیم می‌کرد که این مخالف هدف تعیین شده الهی برای حضرت مهدی (عج) است و یا شکست می‌خورد و شهید می‌شد و این نیز خلاف مأموریت ایشان بود؛ لذا امام در آن دوره قیام نفرمودند. [1]

[1]امام مهدي حقيقتي تابناک، مرتضی ترابي، ص 270.