فارسی العربیة
صفحه اصلی مقالات دروس خارج مجله کلام اسلامی تصاویر استفتائات اخبار قاموس المعارف ریحانة الأدب
مقالات برگزیده
دسترسی سریع به مقاله
نائبان حضرت مهدی علیه السلام
شبهه 54
شیعیان به چهار نایبی که قبلاً بیان کردیم، رضایت داده‎اند؛ ولی کسانی که ادعای نیابت کرده‎اند، بسیارند که عبارتند از: حسن شریعی، محمد بن نصر نمیری و ابو هاشم داود بن قاسم، إسحاق الأحمر، حاجز بن يزيد، حسين بن منصور، محمد بن غالب، ابودلف كاتب، قاسم بن العلاء، أحمد بن هلال عبرتائي، محمد بن صالح حمداني، محمد بن إبراهيم بن مهزيار، أحمد بن إسحاق أشعري، محمد بن صالح قمي، حسن بن قاسم بن علاء محمد بن علي بن بلال، محمد بن جعفر بن عون، جعفر بن سهيل صيقل، قاسم بن محمد بن علي، محمد بن علي شلمغاني که تمامی اینها از دیدگاه شیعه دروغگو هستند و نايبان شرعي همان چهار نفري بودند که قبلاً ذکر کردیم.

شیعیان به چهار نایبی که قبلاً بیان کردیم، رضایت دادهاند؛ ولی کسانی که ادعای نیابت کردهاند، بسیارند که عبارتند از: حسن شریعی، محمد بن نصر نمیری و ابو هاشم داود بن قاسم، إسحاق الأحمر، حاجز بن يزيد، حسين بن منصور، محمد بن غالب، ابودلف كاتب، قاسم بن العلاء، أحمد بن هلال عبرتائي، محمد بن صالح حمداني، محمد بن إبراهيم بن مهزيار، أحمد بن إسحاق أشعري، محمد بن صالح قمي، حسن بن قاسم بن علاء محمد بن علي بن بلال، محمد بن جعفر بن عون، جعفر بن سهيل صيقل، قاسم بن محمد بن علي، محمد بن علي شلمغاني (طوسی، الغيبة، 397-414 ) که تمامی اینها از دیدگاه شیعه دروغگو هستند و نايبان شرعي همان چهار نفري بودند که قبلاً ذکر کردیم. [ر.ک: همان، ص 80]

پاسخ:

مدعیان دیدار و نیابت در زمان غیبت صغری

کسانی که اسمشان در این مجموعه به عنوان مدعیان نیابت آمده، دو گروه هستند:
1. کسانی که  با تایید نیابت آن چهار نایب اصلی، ادعای دیدار مقطعی با امام در دوران غیبت صغری را داشتند. ادعای چنین کسانی صحیح است، زیرا هیچ دلیلی بر عدم امکان رویت در زمان غیبت صغری وجود ندارد. البته به صرف امکان، ادعای آنها پذیرفته نمی‌شود؛ بلکه در صورتی که از نظر رجال شناسی راست‌گویی آنها معلوم باشد، در این صورت چنین ادعایی به عنوان خبر ثقه حجت است. اما نسبت به اصل دیدار چون تعداد نقل کنندگان آن در حد تواتر قطعی است؛ لذا انکار آن، به مانند انکار امر قطعی است. اینها عبارتند:
-        احمد بن اسحق اشعری؛
-        ابو هاشم داود بن القاسم؛
-        محمد بن إبراهيم بن مهزيار.
و ده‌ها مورد دیگر که در بحارالانوار و کمال‌الدين و الغيبة شیخ طوسی و دیگر منابع نقل شده است[160].
2. کسانی که با نفی نیابت نواب چهار گانه، خود را نایب امام مهدی (عج) یا نایب امام حسن عسکری (ع) قلمداد می‌کردند! ادعای اینها به دلیل اینکه با مطالب مسلم قطعی در مورد نیابت نایبان چهارگانه و همچنین امامت حضرت مهدی (عج) تعارض دارد، قابل پذیرش نیست. موارد زیر از این قبیل می‌باشد:
-        اسحاق الاحمر؛
-        محمد بن نصر نمیری؛
-        أحمد بن هلال عبرتائي.[161]

[160].  در كمال الدين از محمد بن محمد خزاعى از ابو على اسدى از پدرش از محمد بن ابى عبد‌الله كوفى روايت نموده كه وى كسانى را كه واقف به معجزات صاحب الزمان شده و آن حضرت را ديده‏اند، بدين شرح نام برد و گفت: از وكلاى آن حضرت كه در بغداد مي زيستند عثمان بن سعيد پسرش (محمد بن عثمان)؛ حاجز، هلالى، عطار. از كوفه: عاصمى از اهواز: محمد بن ابراهيم بن مهزيار. از قم: احمد بن اسحاق. از همدان: محمد بن صالح. از رى: بسامى و اسدى (مقصود ابو على اسدى است كه خود راوى اين خبر است) از آذربايجان: قاسم بن علا از نيشابور: محمد بن شاذان غير وكلا: از بغداد ابو القاسم بن حابس، ابو عبد‌الله كندى، ابو عبد‌الله جنيدى، هارون قزاز، نيلى، ابو القاسم بن دبيس، ابو عبد‌الله بن فروخ، مسرور طباخ خادم امام على النقى عليه السّلام، احمد و محمد بن الحسن اسحق كاتب نوبختى، صاحب فرك؛ صاحب‏ كيسه مهر شده از همدان: محمد بن كشمرد، جعفر بن حمدان، محمد بن هارون بن عمران، از دينور حسن بن هارون، برادرزاده‏اش احمد و ابو الحسن. از اصفهان: ابن بادشاله. از صيمره: زيدان. از قم: حسن بن نضر، محمد بن محمد، على بن محمد بن اسحاق، پدرش محمد بن اسحق، حسن بن يعقوب. از اهل رى: قاسم بن موسى و فرزندش، ابو محمد بن هارون، و صاحب سنگريزه  و على بن محمد كلينى، و ابو جعفر رفاء. از قزوين: مرداس، و على بن احمد. از قابس: دو نفر. از شهرزور: ابن خال. از فارس: مجروح. از مرو: مردى كه هزار دينار داشت، و شخصى كه اموال و نامه سفيدى آورده بود و ابو ثابت. از نيشابور: محمد بن شعيب بن صالح. از يمن: فضل بن يزيد و فرزندش حسن، جعفرى، و ابن عجمى، شمشاطى، از مصر: شخصى كه دو بچه داشت، و مردى كه مالى با خود به مكه آورده بود و ابو رجاء. از كاشان: ابو محمد بن وجناء. از اهواز: حصينى نگاه کنید به بحارالأنوار، ج 52، ص 31.
[161]امام مهدي حقيقتي تابناک، مرتضی ترابي، ص 180.